• en
  • Reforma 26. Kompas jutra, który porządkuje kierunek zmian

    Zmiany w edukacji wymagają nie tylko decyzji, ale także spójnych narzędzi, które pozwalają je jasno komunikować. „Reforma 26 Kompas Jutra” to projekt, w którym odpowiadaliśmy za stworzenie nazwy oraz języka wizualnego reformy – od podstaw.

    Punkt wyjścia – badania

    Zaprojektowaliśmy system, który porządkuje przekaz i wspiera jego odbiór we wszystkich grupach docelowych zapewniając spójność komunikacji w różnych kontekstach. Każda decyzja projektowa została poprzedzona analizą. Badania pozwoliły uchwycić potrzeby oraz perspektywy trzech kluczowych grup: uczniów, nauczycieli i rodziców.

    Na bazie tych wniosków powstała nazwa „Kompas Jutra”. To rama znaczeniowa dla całej reformy. Metafora, która porządkuje komunikację i daje odbiorcy punkt odniesienia. Kompas nie narzuca drogi – wskazuje możliwe kierunki.

    Znak wyznaczający kierunek

    Znak reformy został zaprojektowany jako dynamiczna forma, która łączy w sobie:

    Płynna, geometryczna linia buduje wrażenie ciągłości i ruchu – znak nie zamyka znaczenia, lecz prowadzi je dalej.

    Kolorystyka opiera się na dwóch wyrazistych tonach:

    Ich zestawienie równoważy dynamikę i odpowiedzialność – dwa kluczowe wymiary komunikacji w obszarze edukacji.

    Bohaterowie, którzy nadają kontekst

    System wizualny został uzupełniony o serię autorskich, ręcznie rysowanych ilustracji. Przedstawiają one bohaterów reprezentujących kluczowe grupy odbiorców: uczniów, nauczycieli i rodziców.

    To element, który wprowadza do projektu wymiar ludzki – osadza komunikację w realnych doświadczeniach i buduje bliższą relację z odbiorcą.

    System, który pracuje w całości

    Zakres prac objął pełne zbudowanie marki reformy od podstaw:

    Każdy z elementów został zaprojektowany jako część jednego systemu – spójnego, skalowalnego i gotowego do wdrożenia w różnych punktach styku z odbiorcą.

    Detale jako nośnik znaczenia

    Motyw kompasu został zakodowany w całym systemie wizualnym – od wyraźnych form, po subtelne detale obecne w poszczególnych artefaktach. To projekt, który nie operuje jednym komunikatem, ale buduje znaczenie warstwowo — zachęcając do odkrywania i uważnego odbioru.

    Kierunek pozostaje jego najważniejszym punktem odniesienia.

    Autorka

    Natalia Ulatowska-Władzińska

    Zobacz wszystkie wpisy Autorki

    Zobacz więcej wpisów

    Skontaktuj się z nami

      Tę stronę chroni rozwiązanie reCAPTCHA. Obowiązuje Polityka Prywatności oraz Regulamin Google.